Yükleniyor...
Oyunun kökeni
Adam asmaca, harf harf açılan sır
Bu oyunun kökü Viktorya dönemi İngiltere'sine, kâğıt kalem ve loş lamba ışığına uzanır. O zamanın çocukları ve aile akşamlarında masa başında oynanan basit ama acımasız bir tahmin oyunuydu: biri aklından bir kelime tutar, diğeri harf harf tahmin ederdi. Her yanlış tahminde kâğıdın köşesinde küçük bir çizgi büyür, asılan figür biraz daha tamamlanırdı. Adı oradan, o ürkütücü çizimden gelir.
On dokuzuncu yüzyıl çocuk kitaplarında bu tür kelime tahmin oyunlarının kayıtları var. Telgrafın, gazetenin, okuryazarlığın yayıldığı bir çağda kelimelerle oynamak bir eğlenceydi. Oyun yüzyıllar boyunca okul sıralarında, kâğıt peçetelerde, otobüs camlarına buğuyla yaşadı. Sadelik onu ölümsüz kıldı: bir gizli kelime, sınırlı tahmin, ve harf harf yaklaşan o aydınlanma anı.
House of Zij'de o gergin darağacını bıraktık, yerine bir kehanet koyduk. Burada gizli olan bir kelime değil, sana açılmayı bekleyen bir işaret. Her doğru harfle perde biraz aralanır, kâhin biraz daha uyanır. Oyunun asıl büyüsü hep aynıydı zaten: görmeden bilmeye çalışmak, eksik olandan bütünü sezmek. Astrolojinin ve sezginin yaptığı da tam olarak bu değil mi.
Görmeden bilmeye çalışmak, eksik olandan bütünü sezmek: oyunun büyüsü hep buydu.