Thor, Odin'in oğluydu; annesi ise Jörð'dü, yani Toprak. " Babasından farklı bir hamurdan yapılmıştır. Odin gizli yollarla, kılık değiştirerek, oyunlar oynayarak dolaşır.

Thor doğrudandır. Devle karşılaşırsa devle dövüşür, soruyla karşılaşırsa çoğu zaman bir şey kırarak cevaplar.

Bu farklılık çok önemlidir, çünkü tapım bunu yansıtır. Eski İskandinav halkı, çiftçiler, balıkçılar, denizciler, sıradan insanlar Thor'a daha çok dua etti. Odin daha çok kralların, şairlerin, savaşçı seçkinin tanrısıydı.

Thor halkın tanrısıydı. Run yazıtlarında en sık geçen tanrı adı odur. Mezar taşlarında, koruma muskalarında, gemi başlarında Thor'un çekici işaretine sıkça rastlanır.

Bremen'li Adam 11. yüzyılın sonunda Uppsala tapınağını tasvir ederken, üç heykelin ortasında oturanın Thor olduğunu söyler. Yanlarında Wodan (Odin) ve Frikko vardır.

" Hıristiyan misyonerler kuzeyde belki en çok Thor'la baş etmek zorunda kaldı; çünkü insanların gündelik korkularına o cevap veriyordu.

Thor'un en bilinen aleti Mjölnir, yani çekiçtir. Snorri Skáldskaparmál 35'te bu çekicin nasıl yapıldığını anlatır. Cüce kardeşler Brokkr ve Eitri, bir bahis üzerine onu döktü.

Tam dökerken Loki bir sineğe dönüşüp Brokkr'ı ısırdı, böylece sapı kısa kaldı. Ama silah hâlâ olağanüstüydü: nereye atılırsa hedefini bulurdu, atan kişinin eline geri dönerdi, küçük bir koruyucu boyutuna inebilirdi. Mjölnir'in adı muhtemelen "ezici" anlamına gelir, eski bir kökten.

Çekici tek başına yetmezdi. Thor'un demirden bir çift eldiveni vardı, Járngreipr; çekici tutmak için onları takardı. Megingjörð adlı kemerini kuşandığında gücü iki katına çıkardı. Üç hazine, üç pratik araç. Süs yok.

Thor'un en sevilen mitlerinden biri Þrymskviða'da anlatılır. Dev Þrymr çekici çalmıştır ve karşılığında Freyja'yı eş olarak ister. Çözüm Loki'den gelir: Thor gelinlik giyecek, Freyja gibi davranacak ve devin düğününe gidecektir.

Tanrı bu fikre çok kızar ama kabul eder. Düğünde gelin örtüsünün altında öyle çok yemek yer, öyle çok bal içer ki Þrymr şaşırır; Loki onu "Freyja sekiz gecedir yemek yemedi, hasretten" diye kandırır. Sonunda çekici gelinin kucağına koyduklarında Thor onu kavrar ve düğünü cenazeye çevirir.

Hikaye komiktir, ama mitin halka bakışını gösterir. Thor saygın bir tanrıdır, ama burnu havada değildir, kendine gülünmesine bile dayanır, sadece amaca varsın.

En ciddi mücadelesi Jörmungandr'la, dünyayı saran büyük yılanla olandır. Snorri Gylfaginning 47-48'de Thor'un balıkçı Hymir ile birlikte bu yılanı yakalama çabasını anlatır. Üç kez karşılaşırlar mitin akışında.

İlk seferinde dev Útgarða-Loki Thor'u kandırır, çocuk gibi gördüğü kedi aslında yılandır ve Thor onu sadece bir pençesinden kaldırabilir. İkincisinde av sahnesinde yılanı görür ama Hymir oltayı keser. Ragnarök'te ise son karşılaşma gelir: Völuspá şöyle der, Thor yılanı dokuz adım atacak güçte öldürecek, sonra zehirden o da düşecek.

İkisi de ölecek. Tanrı bile kaderden kaçmaz.

Thor'un en yaygın sembolü çekiç biçimli gümüş muskalardır. Bunlardan yüzlercesi İskandinavya boyunca arkeolojik kazılarda bulunmuş, özellikle Viking çağında, Hıristiyanlığa geçiş döneminde yaygınlaşmıştır. Bilim insanları bunu bir karşı işaret olarak okur: haç takan komşuya karşı çekici takmak, hangi tanrının yanında durduğunu söylemenin sessiz bir yoluydu.

Meşe ağacı ona kutsaldı. Cermen ve İskandinav dünyasında meşe Thor'un ağacı sayılırdı; 8. yüzyılda misyoner Boniface Almanya'da Donar'ın (Thor'un eski Cermen adı) kutsal meşesini kestiğinde, bu olay Hıristiyanlaştırmanın sembolik bir anı oldu.

Adam of Bremen Uppsala'da büyük blót ayinlerinde Thor'a verilen sunulardan söz eder; kıtlık, salgın, savaş gibi felaketlerde insanlar ona dönerdi.

Haftanın günü onun adını taşır. Eski İngilizce Þunresdæg, eski İskandinav Þórsdagr, modern İngilizce Thursday, Almanca Donnerstag, hep gök gürültüsünün ve Thor'un günüdür. Roma haftasındaki Jüpiter günü (Latince dies Iovis, Fransızca jeudi) Cermen dillerinde Thor'a tercüme edildi; çünkü Romalılar ve Cermenler Thor ile Jüpiter'i benzer işlevde gördü, ikisi de gök gürültüsünün ve yağmurun efendisiydi.

Bu çeviri Thor'un gökle, yağmurla, hava şartlarıyla bağını gösterir.

Thor bugüne ne söyler? Astrolojide hem Mars'ın cesaretine hem Jüpiter'in genişleyen koruyuculuğuna dokunur. Koç'un dolaysız hareketi ve Boğa'nın toprağa basan dayanıklılığı onun enerjisidir.

İçimizdeki Thor, karmaşıklığa girmeyen sade güçtür. Doğru bildiğini yapan, çok hesaba girmeden harekete geçen, sevdiklerinin önünde duran kapasite. O Odin gibi bir gözünü vermez, bir rune çözmek için dokuz gece asılmaz. Onun yolu farklıdır. Tehlike geldiğinde aralarına girer, fırtınayı omuzlar.

Bu sadeliğin bir zarafeti vardır. Thor mitlerde çoğu zaman aldatılır, kandırılır, bazı sahnelerde komik duruma düşer. Útgarða-Loki bölümünde küçümseyici devler ona oyun oynar. Ama tanrı bunlardan utanmaz. Karmaşıklığı kaldıramayan zihinlerin değil, gücüne güvendiği için aldatılmaktan korkmayan birinin sadeliğidir bu.

Gölgesi de var. Thor'un öfkesi hızlıdır, geri dönüşü uzundur. Lokasenna'da Loki onu sözle hırpalar, ama tanrı sözle yanıtlayamaz, sadece "sussun yoksa çekiç konuşur" diyebilir.

Modern bir okumada bu, kaba güce sığınmanın sınırını gösterir. İçimizdeki Thor olgunlaşmadığında karmaşıklığa öfkelenir, soruyu duvarla cevaplar. Olgunlaştığında ise gücünü doğru yerde, doğru zamanda kullanır.

Mit'in sevdiği yan budur. Thor gösterişsizdir, alçakgönüllüdür, ama gerçek bir kriz anında orada durur. Halkın onu en çok bu yüzden sevdiği söylenir, çünkü insan zor anda yanında karmaşık bir filozof değil, tanıdığı sağlam birinin durmasını ister.

Thor o birinin tanrısal halidir.